(MQ: vorige week verscheen deel 1 van deze blogpost van Geert-Jan Waasdorp en Martin Hendriks van Intelligence Group). Hierin reageren ze op mijn oproep tot ‘Gezond Pessimisme‘ van eind vorig jaar. Vandaag deel 2 van hun gastbijdrage)

Er zijn dus ongeveer 800.000 Nederlanders op de arbeidsmarkt die behoren tot generatie Y. De generatie de Kevin Wheeler beschrijft maakt hier onderdeel van uit. Daarnaast zijn er nog twee andere groepen te definiëren binnen generatie Y. In totaal zien we drie verschillende groepen:

• De dromers: Deze groep voelt zich aangetrokken tot een werkgever waar ze de vrijheid krijgen om werkzaamheden naar eigen inzicht uit te voeren en waar ze aansluiting vinden bij hun persoonlijke idealen. Daarnaast vinden ze het maatschappelijke belang van het werk zeer belangrijk. Het krijgen van een goed salaris en een vast contract zijn geen reden om voor een werkgever te kiezen. Werken dient vooral betekenisvol te zijn.
• De zekerheidszoekers: In tegenstelling tot de dromers zijn een goed salaris en het hebben van een vast contract bij de zekerheidszoekers van doorslaggevend belang in de keuze voor een werkgever. Deze groep hecht geen waarde aan het maatschappelijke belang van het werk en hoeft geen aansluiting te vinden bij haar persoonlijke idealen. De zekerheidszoekers willen graag carrière maken en hechten daarom extra veel belang aan doorgroeimogelijkheden.
• In between dromers en zekerheidszoekers: Tot slot heb je de groep die tussen de dromers en zekerheidszoekers inzitten. Men vindt betekenisvol werk belangrijk, maar hecht daarnaast veel waarde aan bepaalde vormen van zekerheid zoals een vast contract. Door de huidige economische situatie neigt deze groep eerder naar de zekerheidszoekers dan naar de dromers.

De crisis heeft invloed gehad op de aspecten die de dromers belangrijk vinden in de keuze voor een werkgever. Behoorde in 2007-2008 nog 20 procent van generatie Y tot de dromers, in 2012 is dat nog maar 15 procent. De groep zekerheidszoekers is juist gegroeid. In 2007-2008 paste 41 procent in deze groep, vandaag de dag is dat gegroeid naar 53 procent. Door het huidige marktsentiment laten de dromers hun idealen steeds vaker varen en gaat men op zoek naar zekerheid.

De crisis zorgt ervoor dat de romantiek rondom deze voorheen zo vernieuwende generatie verdwijnt en plaats maakt voor realisme. Dit komt doordat generatie Y langzaamaan begint te beseffen dat baanzekerheid niet meer vanzelfsprekend is waardoor de drang ernaar toeneemt. In de gloriejaren, net voor de crisis, stelde generatie Y nog veel eisen aan een nieuwe werkgever of een nieuwe baan. De macht lag toen bij de werkzoekende.

Zo anders is dat vandaag de dag, en dat voelt generatie Y. Het hebben van een baan c.q. inkomen is nu het meest belangrijk. Dit betekent dat de werkzoekende steeds meer concessies moet maken nu de macht meer komt te liggen bij een werkgever. Het is een harde landing in de nieuwe realiteit die voor niemand leuk is. Generatie Y lijkt dan ook meer een tijdsfragment waarin het beter ging. Een foto van de periode 2006 tot en met 2008.

Nu de jeugdwerkloosheid toeneemt, inkomen onzeker is en de huizenmarkt veel vraagtekens kent voor starters, wordt ook deze geromantiseerde generatie wakker in een nieuwe tijd. Dat zij wel de toekomst hebben, bewijst de discussie die Capgemini recent heeft aangezwengeld. Maar de periode dat werkgevers drongen om de gunsten van dit jonge talent, zal toch nog even op zich laten wachten. T.z.t. zullen we er wel weer een leuk etiket op plakken… zeg ik met gezond pessimisme.

Tot zover deze gastblog. Als vervolg hierop lijkt het mij interessant hoe Marieke van Heek van Bloozm hiernaar kijkt. Zij kijkt van de andere kant naar deze generatie. Haar bijdrage lees je binnenkort hier.

(als bron voor dit artikel is het Arbeidsmarkt GedragsOnderzoek gebruikt)

Door: Marcel van der Quast | dinsdag, 22 januari 2013 | 2 reacties (2)