(Deze week een bijdrage van Maarten Bakker. Sinds een paar maanden werkzaam bij de PersoneelZaak als creatief. )

Goed. Cohen is weg. Ik waag me niet aan een analyse van de staat van de sociaal-democratie, of een beschouwing over de persoon Job Cohen. Waar het mij om gaat is hoe Cohen zijn vertrek aankondigde en hoe er over gesproken en geschreven wordt.

In zijn toespraak zei Cohen dat hij er naar zijn idee ‘onvoldoende in slaagde om die fatsoenlijke samenleving in de politieke- en mediawerkelijkheid over het voetlicht te brengen’. De kop boven het artikel van de Volkskrant over zijn vertrek luidt: ‘Job Cohen stapt op: PvdA-verhaal lastig te brengen’.

Het zijn variaties op het thema van ‘het verhaal’, en die plaat begint zo langzamerhand behoorlijk grijsgedraaid te worden. Telkens als een partij een electorale afstraffing moet ondergaan, hoor je het weer: we slagen er onvoldoende in om ons verhaal goed over te brengen. We hebben het nog niet goed genoeg uitgelegd. Vaak ook nog met het woordje ‘kennelijk’ erbij.

Het is een bezwering. Een mantra om een pijnlijkere conclusie te ontlopen: dat men door al het politieke geharrewar en de interne machtsspelletjes vergeten is waar het eigenlijk om begonnen was. De confrontatie met die innerlijke leegte komt op het moment dat de druk van buiten, in de vorm van teruglopende zetelaantallen, te groot wordt. Of in de vorm van teruglopende omzet, of leden-, of leerlingenaantallen, contributies, whatever.

Want het gebeurt natuurlijk niet alleen bij politieke partijen. Bedrijven, zorginstellingen, woningcorporaties, gefuseerde hogescholen, goede doelen: allemaal denken ze dat alles goed komt, als ze maar goed communiceren. Maar ze vergeten dat er niks meer te communiceren valt als je niet meer weet waarom je de dingen doet. Als je verstrikt bent geraakt in het web van de interne intriges. Als je geen ideaal meer hebt, maar alleen nog strijdt voor persoonlijk gewin of machtsbehoud. Geen storyteller die dat kan verhelpen.

We hebben niet meer verhalen nodig, dank u wel. We hebben mensen nodig die weten waar ze mee bezig zijn. En waarom.

Door: Gastbloggert | donderdag, 23 februari 2012 | Geef een reactie (0)

Een erg mooi voorbeeld van een corporate story is deze film van IBM. In het kader van het 100-jarig bestaan hebben ze hun historie laten vertellen door mensen die geboren zijn in het jaar waarover ze vertellen. Inderdaad, ik vroeg me ook gelijk af hoe ze dat hebben gedaan bij de laatste paar jaar. Kijk maar, rond minuut 11 zie je het antwoord.

Is dit een employer branding film? Nee. Draagt het bij aan het employer brand? Heel erg! Zeker aan het eind.
Ik weet nog goed dat wij de eerste keer bij Delta Lloyd binnen kwamen. Daar lag in de lobby een mooi, groot boek waarin de hele geschiedenis van het bedrijf beschreven stond. Eigenlijk qua inhoud niet zo heel interessant, het waren vooral fusies tussen allerlei bedrijven die ik niet kende. Toch kreeg je er heel erg een gevoel van dat het een bedrijf was met historie. En dus met een verhaal.

IBM is natuurlijk wel een mega-voorbeeld. Dichter bij huis kom je ook andere voorbeelden tegen. Bekijk deze bijvoorbeeld eens, van Bex Communicatie. Ook erg mooi.

Maar zelfs alleen op 1 A4 al het verhaal van je eigen organisatie benoemen, is al zeer waardevol.Dat zou ieder bedrijf moeten hebben. Hebben wij er een als PersoneelZaak? Nee, dus daar moeten we maar snel aan gaan beginnen.

Door: Marcel van der Quast | vrijdag, 16 september 2011 | Geef een reactie (0)