Tempo Team is sinds kort actief met het op de agenda zetten van werknemers van 45 jaar en ouder. Daar lijken ze serieus werk van te maken, want er is een tv-commercial en een site waar je je mening kunt geven. Erg interessant. In dit filmpje op hun site leggen ze de (voor)oordelen over veertigers uit.
Dit onderwerp houdt ons al langer bezig. Want als je kijkt naar de dingen waar wij met onze klanten mee bezig zijn, en andere zichtbare dingen op de markt, gaat dat ook altijd om werknemers die 40-min zijn. Er wordt wel gesproken over ervaren professionals, maar daarmee worden bijna nooit 40+-ers bedoeld.
Ik heb ook ooit wel eens gesproken met iemand die na 20 jaar weg moest bij een groot Nederlands telecombedrijf. Die liep er ook tegenaan dat er eigenlijk geen actieve arbeidsmarkt voor 40+-ers was. ‘Daarvoor heb je namelijk vraag en aanbod nodig’, was zijn commentaar. Uiteindelijk is hij wel weer aan een baan gekomen, maar dat kostte veel moeite.
Kortom, interessant onderwerp dus. Dat vonden wij twee jaar geleden ook. Toen heb ik samen met collega Marlies de Gooijer een rondje langs een aantal relaties gemaakt, om het er gewoon eens een middag over te hebben. Dat werden hele interessante middagen, omdat ook deze werkgevers er in de meeste gevallen niet heel erg concreet mee bezig waren.
Dit allemaal in schril contrast met het probleem dat opdoemde op de arbeidsmarkt. Iedereen was het erover eens dat er een periode van structurele schaarste aankwam. Maar niemand had nog serieus de 40+-er op het netvlies als deel van de oplossing.
Daar zat een onderwerp in, vonden wij. Dus we hebben bij Intermediair PW aangeklopt, en er is een kort artikel over verschenen in hun blad. Om de discussie op te starten. Over het resultaat kan ik kort zijn: die discussie is er vervolgens helemaal niet gekomen. Op het artikel zelf kwamen nauwelijks reacties. We hebben er zelf natuurlijk ook niet hard genoeg over gecommuniceerd. En er kwam een crisis overheen die het arbeidsmarktprobleem even opschoof.
Nu is het onderwerp dus weer opgepakt, door een partij met veel meer power in ieder geval. Ik ben erg benieuwd. Na een eerste introductie vind ik de site nog een beetje leeg, maar ik wacht in spanning af. (Hier staat overigens een interview met de HR directeur van Tempo Team over dit onderwerp.)
Want ik ben er nog steeds van overtuigd dat er bij deze groep een deel van de oplossing ligt voor toekomstige krapte op de arbeidsmarkt.In plaats van zomaar mee te gaan doen in de strijd om starters en jongere professionals, moeten werkgevers in ieder geval overwegen of veertigers ook niet een deel van de oplossing kunnen leveren. Blue ocean denken!
Maar ik kom nog steeds geen cases tegen waarin deze doelgroep een rol speelt. Kan iemand er een noemen?
Door: Marcel van der Quast | maandag, 6 juni 2011
Een case over 40 plus en werk?
In 1999 is Casemanagement Groep gestart als bedrijf. Doel was het vak casemanagement te ontwikkelen als aanpak om meer rendement van samenwerking te genereren. Door meer vanuit de casus te gaan organiseren is er uit de gezondheidszorg en de sociale zekerheid meer rendement te behalen. Een casus is dan een klant binnen een context. Mensen met gezondheidsklachten hebben in veel gevallen ook een inkomensvraagstuk en/of werkvraag. In samenhang organiseren van oplossingen op maat levert meer op dan grootschalig en meeslepend organiseren van aanbestedingen voor niemand.
In de VS was casemanagement in de gezondheidszorg al veel verder ontwikkeld. Klantgestuurde organisatie van zorgprocessen werd al als vak erkend. Onderzoek naar het profiel van die vakvrouw/vakman leerde dat levens- en werkervaring een pre was. Eureka! Belegen werd belangrijk. Dit was de aanleiding om in samenwerking met UWV (toen nog Cadans) eens te kijken naar de ‘bakken’ van WAO-ers die werkzaam waren geweest in de gezondheidszorg en het welzijnswerk. 40 jaar gaf daar ook een omslagpunt te zien: de instroom naar arbeidsongeschiktheid steeg. Het werd toegekend aan gezondheidsklachten, de ware redenen waren veel diverser. Inderdaad geen actieve arbeidsmarkt. Maar o.a. ook een collectieve houding dat het pensioen in zicht was.
Tussen 1999 en 2010 zijn er bijna 1500 mensen ‘uit de bakken’ geschoold voor het nieuwe vak casemanagement. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers was tussen 45 en 48 jaar en de duurzame re-integratiescore heeft structureel tussen de 65 en 75% gelegen.
Basis van dit succes? Ervaring werd een compententie op zich (zie ook de campagne van TempoTeam) en mensen zelf werden gesterkt in het presenteren van hun vermogens.
Dit project is inmiddels gestopt, de zelfde basis wordt ook gebruikt bij het concept van de Werkklas, een casemanagement aanpak om duurzame participatie te realiseren. Hier is de doelgroep breder, maar speelt de winst van leeftijd ook een rol.
Meer weten? zie onze website of neem contact op via info@casemanagementgroep.nl.
Hallo Monique,
Bedankt voor je antwoord. Mooie case die je omschrijft. Met een interessante en succesvolle wervingskant.
Zoals jij het omschrijft, heb je een interessante doelgroep aangeboord die al in de kaartenbakken van UWV zat.
Ken jij ook werkgevers die al met de ‘belegen’ (mooie term) doelgroep bezig gaan voordat ze naar UWV uitstromen?
Op brancheniveau wordt er wel meer over gesproken, maar doen…. is moeilijk. In 2004 hebben wij het concept Inspiratieweek geïntroduceerd, een ontwikkel/reflectie/bezinnings week voor mind en body, bedoeld voor 40 plus werknemers in de zorg. Doel was mensen te betrekken bij hun loopbaan en te coachen om in beweging te komen. Er zijn twee groepen gedraaid met medewerkers uit verschillende instellingen. Effect was conform verwachting, door de pijn heen, in een veilige omgeving gevoed worden hoe anders doen kan en aandacht voor je eigen rol zet aan tot beweging. Mensen gingen stappen zetten. Soms in een andere functie, dan weer binnen de eigen functie.
Helaas was de periode te kort om het effect op duurzame participatie te monitoren. Het concept ligt klaar, de tijden lijken te keren. Apart is dat (georganiseerde) werknemers so far lastiger te enthousiasmeen waren voor dit concept. Werkgevers zijn zich meer bewust van het belang. Dat op zich vraagt ook aandacht.
Herken je deze patronen? Hoe gaat PersoneelZaken om met het betrekken van werknemers?
Wij zitten met de PersoneelZaak helemaal aan de andere kant van het spectrum als jij. Waar jij bezig bent met mindfulness en werknemers zijn wij een ‘reclamebureau’ voor arbeidsmarktzaken.
Dat lijkt helemaal anders, maar de overeenkomst is dat vanaf veertig je ineens geen doelgroep meer bent.
En dan ga je je dingen afvragen. Waar blijven ze überhaupt, al die veertig plussers? Wat willen ze zelf? En wat voor rol kun je ze als werkgever nog geven, zodat je schaarste op een andere plek kunt opvangen?
Interessant dat er nu aandacht voor lijkt te gaan ontstaan.
Vooral via de power van Tempo Team, maar daardoor ontstaat er wellicht ook een onderwerp binnen recruitmentland, kijk bijvoorbeeld eens bij dit artikel: http://www.recruitingroundtable.nl/2011/06/14/omgekeerde-wereld-%E2%80%93-jong-vs-oud/#.Tf7z-eakPvU.
Dus ik volg geinteresseerd de ontwikkelingen, en ben daarom erg blij met de voorbeelden die je noemt.
Pingback: de PersoneelZaak | Ontstaat er ooit een arbeidsmarkt voor 40-plussers?